Wolność i psy

   Niedziela wieczór. Wziąłem prysznic, żeby rano mieć trochę więcej luzu. Jestem sam. Trochę na kacu. Wczoraj mieliśmy u Olgi małe party, głównie ludzie z pracy. Wino, zioło, dużo fajek, jam session, śmiech, wygłupy. Wróciłem do domu około drugiej w nocy. Większość dnia spędziłem w łóżku, oglądając The Big Bang Theory i Elementary. Wstałem tylko, żeby ugotować barszczu, będzie na jutro na lunch w pracy.
   Samotność tli się w środku, jak zwykle, dziś może mocniej niż ostatnie parę dni. Świadomość, że ona nie wyjechała tylko na chwilę, ale na zawsze. Nie zjawi się zaraz w drzwiach z jakimś problemikiem albo wieścią.
   Pewnie temu, że kac. Jutro będzie lepiej.
   Piękny ten filmik o psach.

Sentinelczyk

Sentinelczyk *

Sentinelczyku niewielki,
co ci chodzi po głowie?
Ciekawi mnie to niezmiernie,
i spać nie daje po nocach.

Czy paleolityczne masz sny,
czyste od Pitagorasa,
Homera, Lenina i Dody?
Czy śnisz o rybach, o Bogu?

Gdy patrzysz w gwiazdy po nocach
to rzeczy rozważasz kosmiczne?
Czy myślisz nielinearnie
i widzisz tylko rzeczy śliczne?

Czy zmarłych zakopujesz w ogródku,
sadząc na grobie sałatę?
Czy też robisz z nich gulasz,
a później pląsasz w żałobie?

Czy na tantrycznych wyżynach
w wersji sentinelskiej się gzisz,
czy też pączkujesz cichaczem,
bądź jajka składasz na plaży?

O kuchnię nawet nie pytam.
Pewnie kulki lepisz z morskiej piany
i smażysz je z kiścią bananów,
zapijasz natomiast szampanem
(z winogron marsjańskiej odmiany)

Gdybyśmy razem usiedli
i pogawędkę ucięli,
to czy by nam głowy wybuchły,
czy w kosmos byśmy pomknęli?

Sentinelczyku niewielki i czarny,
za cholerę cię rozgryźć nie umiem.
Więc może dam ci już spokój,
a ty opowiesz mi wszystko już w raju.

* Co to ten Sentinelczyk?

Dziewczyna na huśtawce i czas

 

   Za bardzo nie chce mi się dziś wieczorem pisać.
   Obrazek o czasie, który się nami karmi (czerwień - krew), rozświetlając czerń kosmosu nikłymi latarenkami nadziei, na horyzoncie światło, choć jeszcze daleko i spokojna, smutna dziewczyna na huśtawce, która nie symbolizuje niczego.

Uśmiech

    Fajny dzień. Ostatnio mam takich więcej: kiedy jest spokój, światło, bliskość. Rano interview o pracę w moim collegu. Poszło moim zdaniem świetnie, będę wiedział w piątek. Fernanda miała rozmowę zaraz po mnie, też zadowolona.
   W pracy super, świetna atmosfera, dobra współpraca, no i nasi uczniowie są świetni, bardzo się czuję z nimi dobrze. K. popatrzył na mnie dziś uważnie.
   - You've got a haircut - zauważył.
   - I did, indeed, thank you for noticing!
   - It is a very nice haircut - skomplementował uprzejmie.
   - Thank you, K. You are the first one who said so.
   Wszyscy wybuchnęliśmy śmiechem.
   Chloe spotkała się z jego mamą ostatnio. Mama spytała: "Kto to Marcin i Fernanda? Jego koledzy z klasy? Cały czas o nich mówi". Miło się na sercu zrobiło.
   Fernanda i ja, wyszliśmy kilka minut wcześniej. Zapaliliśmy papierosa pod collegem i obserwowaliśmy wychodzących ludzi.
   - Zobacz - powiedziałem - wszyscy żartują, śmieją się, pozdrawiają. Pracowałaś kiedyś w takim miejscu?
   - Właśnie widzę. Niesamowite.
   W sobotę organizujemy małą prywatkę u Olgi. Parę osób z pracy, może z dziesięć, piętnaście. Część to muzycy, pewnie sklecimy jakiś jam session.
   W domu Petra nasmażyła znowu frytek, sączę Żywca, czytam "Tysiąc lat wkurzania Francuzów". I tyle ze środy.

Lista słoneczno-listopadowa

 

Lista słoneczno-listopadowa:

   1. Dzień zaczął się słońcem, miłym nastrojem, nadzieją, lekkością. W samochodzie do pracy, z Andym, bez gadania, słuchając przebojów sprzed lat.
   2. W pracy jak zwykle wesoło. Rano na basen z N., wymoczyłem się w ciepłej wodzie za wszystkie czasy. Dlatego lubię poniedziałki. Po południu, zaraz przed wyjściem uczniów włączyłem na youtubie The Pogues. K. wyprostował się na wózku i wbił wzrok w ekran. Widać było, że rozpoznał, ale na ile? Z tymi dzieciakami ciężko czasami wyczuć.
   - Dirty Old Town! - wyjąkał głośno. Zatkało mnie. Przełączyłem na następny.
   - Fairytale of New York!
   Wow. Następny.
   - Rum, Sodomy & the Lash!
   Chłopak znał wszystkie kawałki The Pogues! Zarobił u mnie duży szacun:)
   3. Przed wyjściem Chloe przygotowała Fernandę i mnie na środowe interview. Zrobiła dla nas nawet trochę notatek, czego możemy oczekiwać. Kochana dziewczyna.
   4. Po pracy za ostatnią dychę wyskoczyłem do fryzjera. Zacząłem już zarastać. W okolicy tylko murzyńscy i arabscy fryzjerzy. Z dwojga złego wybrałem perskiego. Wiem, jak to brzmi, ale daję słowo: nie chodzi o rasizm, ale jednak inne zwyczaje fryzurowe mają różne kultury:) Wyjaśniłem uprzejmemu panu, co bym chciał. Obciął mnie bardzo dobrze. Przy okazji zasugerował, że mógłbym zrobić sobie transplant włosów z tyłu głowy na zakola. Przyznaję, zaintrygował mnie, bo coraz szybciej cofa mi się linia brzegowa, ale kiedy powiedział, że tygodniowy zabieg kosztuje 2000 funtów w Iranie albo Turcji, a jakieś 5 do 9 tysięcy w UK, to jednak zdecydowałem się łysieć dalej.
   5. Narysowałem dla Toma obrazek z nami, z dawnych czasów. Obiecałem mu na urodziny. Rano w pracy naszkicowałem, przed wyjściem pokolorowałem, dokończyłem w domu. Przy okazji (skoro już mowa o włosach) przypomniałem sobie, jaką miałem gęstą, długą, bujną grzywę. Czas nieubłagany:)

Prośba o wyspy szczęśliwe

Prośba o wyspy szczęśliwe

A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź,
wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej, zacałuj,
ty mnie ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp, otumań,
we śnie na wyspach szczęśliwych nie przebudź ze snu.

Pokaż mi wody ogromne i wody ciche,
rozmowy gwiazd na gałęziach pozwól mi słyszeć zielonych,
dużo motyli mi pokaż, serca motyli przybliż i przytul,
myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością.

K. I. Gałczyński

Woland

   I znów weekend. Jak w pralce się kręci. Pamiętam, jak lata temu, niedługo przed śmiercią taty, robiliśmy duszonki na podwórku i powiedział, że im starszy, tym czas biegnie szybciej. Pory roku śmigają jak strzały, ledwo zacznie się lato, a już trzeba ubierać grube skarpetki i brodzić w śniegu.
   Piję wino i znów przytulam siebie baśniowymi ilustracjami. Woland z Behemotem tańczą nad Petersburgiem. Byłem Mistrzem ze swoją Małgorzatą, a nagle zostałem Wolandem. Też jest w tym urok. Noc, wolność, samotność i magia.

Świąteczna wieczerza

Śniła mi się świąteczna wieczerza
Słodka muzyka, Jankiel grał na cymbałach
Trochę jazz, trochę flamenco, trochę kołysanka,
Wąsaci Cyganie robili murmurando

Był tam Jezus, śmiał się głośno,
Z Mahometem wznosili toasty,
Za miłość, dziewczyny i młodość
Widziałem też Matkę Teresę,
z Kryszną tańczyła walca
Księżyc zerkał zachwycony
I puszczał kółka srebrnego dymu

***

   Lista zdecydowanie za wcześnie świąteczna

   1. Już czwartek. Jutro tylko trzy godziny i weekend. Ale zasuwa czas!
   2. Przejrzałem się dziś w lustrze. Ale mam siwych włosów. W tym roku ostro zbielałem. Jeśli w tym tempie to pójdzie, to jeszcze dwa, trzy lata i będę siwiutki jak gołąb. Dziwnie tak. Nie ogarniam starzenia się.
   3. Petra najprawdopodobniej wyjeżdża na początku stycznia. Dostałem propozycje wprowadzenia się na skłot w Brixton. Jeśli ciągle będzie aktualna, to po wyjeździe Petry przeprowadzę się. Stracę depozyt, ale nie płacąc czynszu, wreszcie się odbiję. Zobaczymy.
   4. Najważniejsza wiadomość z dzisiaj: moje podanie o pracę przeszło, w środę mam interview! Rano rozmowa, a później obserwacja w pracy z uczniami. Pracuję w collegu od ponad roku, ale przez agencję, co oznacza niepłatne wolne, niepłatne chorobowe, zero pewności, w każdej chwili agencja może mnie wysłać gdzieś indziej. Jeśli dostałbym stałą pracę, to mógłbym się wreszcie zrelaksować. Płaca też będzie większa i przede wszystkim regularna. Gdyby jeszcze udało się z tym skłotem, to wreszcie bym spłacił długi i zaczął coś odkładać.
   5. Samoocenę mam kiepską ostatnio. Odkąd jestem sam, czuje się jakiś niedokończony, niewidzialny. Taki chudy, lekko przezroczysty, zagubiony chłopak w średnim wieku. Dopiero kiedy robię coś twórczego, jakąś piosenkę, czy choćby obrazek, to jestem pełniejszy, bardziej namacalny. No i jeszcze czasami w pracy, kiedy zaangażuję się mocno, zamiast odliczać czas do wyjścia. Odkąd jestem w nowej klasie, pracuje mi się lepiej. Chloe przekazuje nam dużo inicjatywy, przyjmuje sugestie, traktuje po koleżeńsku, nie po "szefowemu", jak w innych klasach. Taki klimat mi sprzyja.

Ot tak

   Rano ciężkie: zły sen o Tani. Wykrzyczałem jej w tym śnie całą złość, tęsknotę, zawód, wszystko, co mnie męczy.
   Później lepiej. W pracy było fajnie. Czuję się związany z naszymi uczniami. Martwię się o K. Chłopak bardzo nieszczęśliwy. Nie znam jego sytuacji do końca, komunikacja jest trudna. Zapytany o rodzinę albo dom, zaczyna się denerwować. "Nie ma już domu! Nie ma mamy!" krzyczy. Tak, że unikamy tematu. Łamie serce. Wiem tylko, że stracił dom, rodziców i teraz mieszka w ośrodku. Wydaje się zaniedbany, smutny, zmęczony. Próbuję mu jakoś pomóc, ale dużo nie mogę zrobić.
   Dobrze pracuje mi się z Fernandą. Czasami zdarza nam się przegapić godzinę wyjścia z pracy, tak się zagadamy. Nigdy mi się nie zdarzało. Zaprzyjaźniamy się coraz bardziej. Przywiązuję się do ludzi. Po wakacjach planuje wyjechać do Ekwadoru na wolontariat. Będzie mi jej brakować. Rozmawiamy o wszystkim; o świecie, sztuce, żartujemy. W jej towarzystwie czuję się sobą. Uczucia czysto przyjacielskie. Rozmawialiśmy dziś o wolności. Powiedziała, jak bardzo ceni niezależność. Poradziła mi, żebym właśnie w swobodzie poszukał radości. Teraz, kiedy jestem sam, mogę znaleźć w tym siłę i z czasem przyjemność. Podobała mi się ta idea i przez chwilę to poczułem. Później jednak wróciłem do domu i znów wróciły myśli, wspomnienia, tęsknota. Tak, że wieczór tak jak rano, trudny.
   Teraz już w łóżku. Najadłem się frytek z serem. Ciepło od grzejników, za oknem zaczyna być zimowo. Próbowałem obejrzeć odcinek Voyagera, ale nie byłem w stanie, miałkie to. Słucham Afro Celt Sound System. Nostalgia, bo słuchałem tego dużo dziesięć lat temu, kiedy mieszkałem w Irlandii. Długie spacery po kamienistej plaży w Brey, ja pracowałem u Krwawej Mary w restauracji, Tania w domu starców.
   Dopiero ósma, ale chyba powoli zwinę się w kłębek i zasnę.
   Dobranoc.

   Zamiast nowej ilustracji, kartka z dziennika sprzed jakichś 12 lat.

Somiatruites

Piękne to:)