„Wood nymph” - Alexandre de Riquer
PIEŚŃ W ŚRODKU LATA
Laurie Lee
Dzień spadł i rozsypał się niczym szklane miasto,
gwiazdy odsłoniły swoje tajemnicze oczy
i cisza przeszła
po czarnym piasku twych włosów.
Palcami rozwiązałem twoją zagadkę,
zakłócając tradycję twoich rąk
(księżyc zabłysnął gdzieś daleko).
Nasze usta przytuliły się jak owoce w ciemności,
a nasze ramiona głosiły przepowiednie.
Obejmując się jak fuga
zatopiliśmy nasze korzenie znużenia
i położyliśmy się z legendarnym żalem.
Łodygi deszczu wyrastały ze wzgórz,
rozpościerając w twoim gardle niebieskie płatki
i zeszły w dół, po gałęziach nieba,
układając podarte liście wokół twego śpiącego oddechu.
Super
ReplyDelete