W swojej opowieści

Deszcz, prawie już wiosenny, stuka o dach Włóczęgi. Jeden z moich ulubionych dźwięków.

Byłem dziś na mieście, rowerem, wziąłem kilka książek z biblioteki, później usiadłem w Kali, rysowałem, czytałem.

Wróciłem do siebie, kiedy przestało lać. 

Mam dzisiaj dobre uczucie. Że jestem osadzony w swojej narracji, opowieści. Jest luty, zima, brak kasy, ważne rzeczy się pokończyły i mógłbym to odczuwać, jako ciężar (czasami odczuwam:). Ale dzisiaj czuję to jako część przygody. Że konsekwentnie idę tym życiem wolności i integralności, i nawet kiedy coś się rozpierdala; miłość, czy przynależność, kiedy świat staje na głowie, to moim oparciem jestem ja i moja historia. Czasami łotrzykowska, czasami smutna, wesoła, miłosna, samotna, ale prawdziwa w chuj:)

Lubię to. Cieszę, się, że wróciłem do pisania bloga. Od października wydarzyło się tyle rzeczy, fajnie będzie do tego wrócić kiedyś. 

W piątek jadę do Tychów na pierwszy mój kiermasz w tym roku. Utargowałem z organizatorami opłaty, zgodzili się też, żebym zapłacił po pierwszym dniu kiermaszu. Tak że muszę tylko zorganizować z dwieście na paliwo and hope for the best:) 

Adam, wpadnij się poznać. No i zaopatrzyć w moją sztukę ;) 

Kiermasz w Tychach - namiary